УИХ-ын гишүүн С.Цэнгүүн төсөвт нэг их наяд төгрөгийн орон зай эзэлж буй хүүхдийн мөнгөний асуудлыг хөндөж, “халамжийг зорилтот бүлэгт чиглүүлэх ёстой” гэсэн байр суурь илэрхийлсэн нь олон нийтийн шүүмжлэл дагуулаад буй.

Учир юу вэ гэвэл, өнөөдөр Монголын өрхүүдийн 70 орчим хувь нь дундаж орлогоос доогуур түвшинд амьдарч байгаа бөгөөд амьжиргааны өртөг, инфляци тасралтгүй өсөж байна. Эдийн засгийн өнцгөөс харвал, хүүхдийн мөнгө бол энгийн нэг халамж бус, өрхийн санхүүгийн тогтвортой байдлыг дэмжих үүрэгтэй. 100 мянган төгрөг нь бага мэт боловч хөдөө орон нутагт хүүхдийн хэрэгцээ, сургалтын зардалд бодит дэмжлэг болдог. Энэ мөнгийг зогсоох нь хэрэглээг бууруулж, эдийн засгийн эргэлтэд ч сөргөөр нөлөөлөх эрсдэлтэй. Нийгмийн шударга ёсны үүднээс авч үзвэл, хүүхдийн мөнгө нь орлогын ялгааг тодорхой хэмжээнд зөөлрүүлдэг бодлого. Инфляци, цалин хөлсний зөрүү, ажлын байрны хомсдол нэмэгдэж буй энэ үед халамжийг танах нь нийгмийн тэгш бус байдлыг улам гүнзгийрүүлэх магадлалтай. Зарим улс төрч бодит амьдрал, ардын амьжиргааны нөхцөл байдлыг үл ойлгон “популист” санаачилга гаргах нь улам нийтлэг болжээ. Ард түмний өдөр тутмын бодит бэрхшээлийг мэдрэхийн оронд төсвийн тоо баримтаар шийдвэр гаргах нь нийгмийн итгэлийг алдахад хүргэж байна.

Ийм нөхцөлд төсөв танахаас илүүтэй “бодит амьдралын” шийдвэр шаардлагатай байна. Хүүхдийн 100 мянгыг танах биш, бодит амьжиргаанд нийцүүлж нэмэгдүүлэх нь төрийн үүрэг, ард түмний хүлээлт хэвээр байна.